Ogień jest wyjątkowo niszczycielską siłą. Kiedy na bliskiej drodze znajdzie wrażliwe na spalenie substancje, poddaje je doskonałej destrukcji. Nieplanowany proces spalania może zdobyć prawie każde znane nam materiały - ciała stałe, ciecze i gazy. W zależności od spalanego środka do poskramiania pożarów podaje się inne środki gaśnicze. Najmodniejszym jest tak woda. Choć nie w jakimkolwiek przykładzie można się nią podawać. W pożarach przyjmuje się również dość często piany czy proszków.Mniej atrakcyjnym faktem jest polecanie pary wodnej do dławienia ognia i zapobiegania jego rozprzestrzeniania się. Mniejsza popularność pary wynika chyba spośród obecnego, że wolno ją korzystać jedynie w wnętrzach zamkniętych także do gaszenia jedynie określonych pożarów. Para jako środek gaśniczy (ang. steam fire extinguishing nie dodaje się na przykład do gaszenia płonących lasów. Nie reguluje to, że nie można z niej używać podczas gaszenia palącego się drewna. Para jest funkcjonalnym rozwiązaniem między innymi podczas pożarów w pomieszczeniach będących do suszenia drewna, jednak metraż tych ustawień nie może przekraczać 500 metrów kwadratowych.Proces gaszenia parą liczy na oferowaniu jej pod ciśnieniem w rejon pożaru. Dzięki temu trwa rozrzedzenie gazów palnych przemieszczających się w jego rejonie, spada też stężenie tlenu, co w konsekwencji uniemożliwia jego rozwój, i po kilkorgu minutach gaśnie ogień. Parę daje się nie właśnie do gaszenia pożarów ciał stałych, ale same cieczy i gazów. Oraz w niniejszych przypadkach ogień musi się szerzyć tylko na placu zamkniętym. W regionie otwartym para wodna traci swoją skuteczność jako sposób gaśniczy.